Thread:Xylofagou/@comment-25358958-20151107153617



 ΔΑΣΟΣ ΚΑΙ Η ΠΛΗΡΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΟΥ 

'''Ο κ. Ανδρέας Καραγιάννης μας έκανε μια ενδιαφέρουσα αφήγηση για το δάσος 'και  την ολοκληρωτική καταστροφή του και τη μεταφέρομε αυτούσια εδώ.'«Υπήρχε, προ πενηνταετίας δάσος, από το χωρίον μας μέχρι τον ‘Ποταμόν’, έως την  Ορμήδειαν και ενώνετο με το δάσος της Δεκέλειας. Από την Δεκέλειαν έως 'την Αγιάνναπαν, έως το Αυγόρου (Αυγόρου σημαίνει εύγα του όρους) ήταν το 'δάσος απέραντον και πυκνότατον. Το χωρίον μας ακριβώς ήταν εντός του δάσους και είχε το καλύτερον κλίμα.'''

'''Κατά το 1920 υπήρχε μιά φτώχεια πολύ μεγάλη. Άρχισαν οι κάτοικοι να 'κόπτουν και να πωλούν τα ξύλα και να καταστρέφουν το δάσος ανηλεώς και 'αδιακρίτως. '''

'''Όταν υπήρχε το δάσος, εις την τοποθεσίαν «τζηπίν» είχεν νερό τρεχάτον, που 'έτρεχεν μέχριν τον Αύγουστον και επήγαινεν άφθονον έως το εξωκλήσιν της 'Παναγίας, προς την θάλασσαν.'Η αποικιακή διοίκησις όταν είδε την καταστροφήν του δάσους άρχισε να 'ενοικιάζη την γην για καλλιέργειαν. Τότε άρχισεν η γενική καταστροφή. Τα νερά εχάθησαν και χάνονται συνεχώς. 'Από γεωργικής πλευράς το χωριόν είχε κάποια ωφέλειαν,διότι αυξήθηκαν οι 'εκτάσεις της πατατοκαλλιέργειας,  αλλά από υγιεινής πλευράς έχασε πολλά. 'Δεν αποκλείεται η χαμηλή βροχόπτωσις να οφείλεται σ’ αυτόν τον λόγον.» 'Το 1942 ο κ. Ανδρέας Καραγιάννης ανέλαβε καθήκοντα ως πρόεδρος της Κοινότητος. Εδημιούργησε τότε ένα μικρό κοινοτικό δάσος αλλά αυτό 'είναι  μια μικρή μονάχα όαση μέσα στην απέραντη γυμνή γης, που, ας σημειωθεί 'ένα μεγάλο μέρος της είναι βραχώδες και άγονο και δεν προσφέρεται για καλλιέργεια.'''















  